Eltse Grins Foarby

De Kast

---

It read beskynt de greide, de joun falt our de mar
Der steane se mei har beiden en hy sjocht noch ris nei har
Se stean foar harren hutte fan pôlen liem en reid
Syn hân leit op har skutte, hy wurdt mei koarten heit
It jier hast vyftjinhűnderd, feroare maatskappij
Se leie der net űnder, se fiele harren frij

Der is faaks wol wat geande, hy moat soms op oorlogspaad
Mar wer se eins foar steane no, dat wurdt er nea gewaar
Dochs ha se neat te kloaien, en al hawe se gjin jild
It yten dat se krije is de rykdom fan it fjild
It jier hast vyftjinhűnderd, in nije heerschapij
Se bűge der net űnder, se bliuwe altyd frij.

[Chorus]
De sinne skynt al ieuwen oer űs lân, bringt de iere moarn. Eltse dei op nij
De wyn hellet noch alle dagen oan, en giet fan lân nei lân. Eltse grins foarbij

It read beskynt it kampke, de jűn fâlt oer de stęd
boartet in lyts famke noch in skoftsje, aanst op będ
se jeuzeld hunderd út, de taal dy't mem har bybrocht hat
har heit ropt troch it rút, dat se nei binnen komme moat
it jier no hast twatűzend, europa dat wurd nei
it famke sjongt en dounset, en laket dan nei my.

[Chorus]

De sinne skynt al ieuwen oer űs lân, bringt de iere moarn.
Eltse dei op nij
De sinne skynt al ieuwen oer űs lân, bringt de iere moarn.
Eltse dei op nij
De wyn hellet noch alle dagen oan, en giet fan lân nei lân.
Eltse grins foarbij