Pod mostami naszych słów
i w pożšdań mrocznym bramach,
na podwórkach czułych chwil,
między snem a deja vu;
Gdzie losu żart i nagły dramat,
"na każdym progu cišgle drży
proporzec pamięci" -
Tu gdzie mnie nie ma œwiat umiera
i o litoœć błaga każde drzewo kamień ksišżka rym
tu gdzie mnie nie ma jest ponury wietrzny wieczór
ulicami snuje się trujšcy dym
tu gdzie mnie nie ma nie ma też nadziei
na najmniejszy pozytywny obrót moich spraw
tu gdzie mnie nie ma nic w ogóle nie ma
prócz pamięci mej mizernych papierowych raf
Na milczenia zimnym dnie,
w słodkim cyjanku papierosa,
na powierzchni morza głupstw
i pod wodš przykrych słów;
Gdzie dziecka œmiech i œmierci kosa,
"na każdym progu zadrży znów
proporzec pamięci" -
Tu gdzie mnie nie ma...
Pod mostami naszych słów
i w pożšdań mrocznych bramach...